سورة الهمزة [ سوره الهمزة ( 104 ) : آيه 1 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ ( 1 ) فضلها - از ابن بابويه مسندا از ابى بصير از حضرت صادق ( ع ) فرمود : ( من قرأ ويل لكل همزه لمزة فى فرائضه نفت عنه الفقر - و فى نسخة : بعد اللَّه عنه الفقر - و جلب عليه الرزق و تدفع عنه ميتة السوء ) و از خواص القرآن از حضرت رسول ( ص ) فرمود : ( من قرأ هذه السورة كان له من الاجر بعدد من استهزء بمحمد و أصحابه ) و غير اينها از اخبار . وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ گذشت و مكرر بيان شده كه از براى ويل دو معنى است اسمى و وصفى اما اسمى : چاهى است در قعر جهنم نامش چاه ويل است كه آتش جهنم از آن چاه بيرون ميآيد ، و از حضرت رسول است فرمود : در قعر اين چاه صندوقى است كه چهارده نفر در آن صندوق حبس و معذب هستند هفت نفر از سابقين مثل قابيل و نمرود و شداد و عاقر ناقهء ثمود و فرعون و هامان و قارون ، و هفت نفر از لاحقين مثل شيوخ ثلاثه و معاوية و يزيد و هارون و مأمون ، ولى حضرت نام هفت نفر لاحقين را نبرد و اما وصفى بمعنى واى به حال است و اين صادق نميآيد مگر بر كسى كه از حال احتضار تا خلود در نار آنى راحتى نداشته باشد . اما همزه و لمزه بمعنى عيب‌گويى و توهين و اهانت و بدگويى و بدرفتارى با مؤمنين است ، بعضى گفتند : هر دو بيك معنى هستند ، بعضى گفتند : همزه عيب‌گويى در حضور طرف است و لمزة در غياب او است ، بعضى گفتند : همزه بلسان است و لمزه به اشاره سر و چشم است ، بعضى گفتند : همزه فحش است و لمزه غيبت است ، بعضى گفتند : همزه ضرب و اذيت است و لمزه شتم و غيبت است . اقول : مطلقا توهين و اهانت بمؤمن چه در حضور او باشد و چه غياب چه بلسان